To jest krótki przewodnik po plastikach i opakowaniach elastycznych. Po przeczytaniu tego, zdobędą Państwo podstawową wiedzę odnośnie najczęściej stosowanych tworzyw sztucznych wykorzystywanych do produkcji opakowań elastycznych, oraz terminów stosowanych w branży opakowań elastycznych

 

Podstawowym celem każdego opakowania jest ochrona produktów. Opakowanie zapewnia ochronę przed elementami zewnętrznymi, takimi jak brud, pleśń, bakterie i powietrze, zapobiegając zanieczyszczeniu i zepsuciu produktów spożywczych. Opakowanie ma również duży wpływ na jakość produktów, zapewniając im ochronę przed wgnieceniami, złamaniem lub innym uszkodzeniem nie pozwalającym na ich stosowanie.

PLASTIK, JAKO MATERIAŁ OPAKOWANIOWY

Plastik nie jest pojedynczym materiałem, ale rodziną materiałów syntetycznych lub półsyntetycznych i ich kombinacji. W Europie tworzywa sztuczne stosuje się w opakowaniach (ok. 40%), budownictwie (ok. 20%), przemyśle motoryzacyjnym (ok. 10%), elektryce i elektronice (ok. 6%), gospodarstwach domowych, rekreacji i sporcie (ok. 4%) rolnictwie (ok. 3%) i innych zastosowaniach (ok. 17%) (Źródło: Plastics Europe 2018). Tworzywa sztuczne to materiały uniwersalne, które są szeroko stosowane oraz łatwe w obróbcei recyklingu. Właściwości fizyczne tworzyw sztucznych mogą być modyfikowane poprzez dodawanie do nich różnych dodatków w celu spełnianie wymagań danego ich zastosowania. Zwykle tworzywa sztuczne wytwarzane są jako produkty uboczne procesu rafinacji ropy naftowej. Niektóre tworzywa sztuczne można również wytwarzać z zasobów odnawialnych, takich jak polietylen na bazie trzciny cukrowej.

 

Tworzywa sztuczne stały się popularne w produkcji opakowań głównie ze względu na ich uniwersalność i formowalność. Oferują znakomitą ochronę produktów spożywczych a jednocześnie opakowania z nich zrobione są lekki i tanie. Stosowanie opakowań z tworzyw sztucznych zmniejsza ilość marnowanego jedzenia oraz emisję gazów cieplarnianych i zasadniczo stwarza możliwości wyżywienia wszystkich ludzi na świecie. Opakowania z tworzyw sztucznych w większości przypadków można poddać recyklingowi przez co odzyskujemy surowiec do produkcji przedmiotów z tworzyw sztucznych i opakowań (z wyłączeniem opakowań dla przemysłu spożywczego ze względu na przepisy bezpieczeństwa żywności).

 

Amergrip

TERMINOLOGIA DOTYCZĄCA BIOPLASTIKU

 

Biodegradowalne tworzywa sztuczne:

Biodegradowalność oznacza, że materiał jest w stanie poddać się biologicznemu procesowi rozkładu beztlenowego lub tlenowego, generując w zależności od środowiska, dwutlenek węgla, metan, biomasę i sole mineralne. Biodegradowalne tworzywa sztuczne mogą być oparte na biopaliwach lub paliwach kopalne. Istnieje więcej niż jeden norma stosowana do pomiaru poziomu biodegradowalność i komunikowania o niej. Jedną z najczęściej stosowanych jest zharmonizowana norma europejska EN 13432, dotycząca produktów z tworzyw sztucznych i opakowań, stanowiąca dowód ich biodegradowalności i możliwości przetwarzania ich w kompostowniach przemysłowych. Zgodnie z tą normą produkt rozkład biologiczny produktu powinien być na poziomie co najmniej 90% w okresie krótszy niż sześć miesięcy w temperaturze nie przekraczającej 52o Celcjusza. Biodegradowalność często osiąga się przez dodanie dodatkowych surowców przy wytwarzaniu tworzywa sztucznego, w celu zwiększenie szybkości jego biologicznego rozkładu.

Organiczne tworzywa sztuczne:

Organiczne tworzywa sztuczne są to tworzywa wytwarzane z surowców odnawialnych. Przykładem tego jest polietylen produkowany na bazie trzciny cukrowej. Jego właściwości fizyczne są podobne do tradycyjnie produkowanego polietylenu z paliw kopalnych, dzięki czemu może być stosowany w zastępstwie oraz poddawany recyklingowi jako surowiec do nowych produktów z tworzyw sztucznych. Organiczne tworzywa sztuczne nie ulegają bezpośredniej biodegradacji.

 

Bioplastik:

Bioplastik to termin, którego można używać, gdy mowa o tworzywach organicznych lub ulegających biodegradacji. Termin sam w sobie nie dostarcza jeszcze żadnych informacji na temat bazy surowcowej wykorzystanej do wytworzenia danego tworzywa sztucznego ani jego poziomu biodegradowalności.

OPAKOWANIE ELASTYCZNE

 

Najczęściej stosowanymi tworzywami sztucznymi do produkcji opakowań elastycznych są polietylen o niskiej i wysokiej gęstości (PE-LD i PE-HD) oraz polipropylen (PP). Termin opakowanie elastyczne oznacza opakowanie plastikowe wykonane z folii, które można nadrukować oraz dowolnie ukształtować np. w woreczek foliowy. Dobrym przykładem opakowania elastycznego są torebki na chleb, torebki na zakupy, etykiety na butelki z napojami (butelki plastikowe natomiast są sztywnymi opakowaniami) i chusteczki higieniczne.

 

Aspekty środowiskowe opakowań elastycznych

 

Opakowania elastyczne to lekkie, nadające się do recyklingu rozwiązanie służące ochronie pakowanych produktów, takich jak np. żywność. Marnotrawienie żywności jest jednym z największych problemów środowiskowych i społecznych naszego pokolenia. Podczas gdy podejmowane są działania mające na celu mitygację zmian klimatycznych oraz ograniczenie głodu w krajach rozwijających się, niewyobrażalne ilości żywności są marnotrawione.

  • Według FAO (Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa) w 2011 roku aż 3% produktów spożywczych w Europie zgniło, zanim dotarło do konsumentów. Wskaźnik ten jest znacznie większy w krajach rozwijających i wyniósł aż 50% produktów spożywczych w 2011 r.
  • Gdyby żywności nie była pakowana w opakowania z tworzyw sztucznych to zużycie energii w łańcuchu żywnościowym podwoiłoby się, emisje gazów cieplarnianych potroiłaby się, a waga opakowań żywności zwiększyłaby się aż czterokrotnie. (Denkstatt 2011).
  • W Stanach Zjednoczonych potrzeba około 10 kcal paliw kopalnych do wyprodukowania 1 kcal żywności. Ograniczenie wykorzystania opakowań z tworzyw sztucznych w przemyśle spożywczym spowodowało większe marnotrawienie żywność co skutkowałoby zwiększeniem dziesięciokrotnym negatywnego oddziaływania na środowisko.
  • Koszt finansowy marnotrawienia żywności na poziomie europejskim szacuje się na około 143 miliardów euro (EU Fusions 2012).
  • Zarówno pakiet dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym Unii Europejskiej, jak i cele zrównoważonego rozwoju ONZ mają na celu ograniczenie marnotrawienia żywności o 50% do roku 2030.
  • Zmniejszenie ilości marnotrawionej żywności automatycznie zmniejszy ilość opakowań.
  • Korzystając z dostępnej najlepszej technologii pakowania żywności jesteśmy w stanie zmniejszyć ilość odpadów spożywczych oraz wpływ łańcucha żywnościowego (przemysł spożywczy, logistyka, handel detaliczny, gospodarstwa domowe i gospodarka odpadami) na środowisko naturalne.

MOŻLIWOŚĆ RECYKLINGU

Wiele tworzyw sztucznych i większość opakowań elastycznych można poddać recyklingowi w celu otrzymania surowców do wytworzenia nowych produktów i opakowań. Zgodnie z PlasticsEurope (2018) w Europie ponad 40% odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych jest recyklingowanych.

 

Kiedy mówimy o recyklingu opakowań z tworzyw sztucznych, mówimy o przetwarzaniu zebranych odpadów na surowce, a nie o ich wykorzystaniu energetycznym poprzez spalanie. Obecnie najczęściej komercyjnie stosowaną metodą jest recykling mechaniczny. Zebrany materiał odpadowy jest sortowany według rodzaju tworzywa sztucznego, na przykład za pomocą technologii bliskiej podczerwieni (NIR), a następnie rozdrabniany, myty, stapiany a następnie przetwarzany do postaci granulatu. Według jednego z naszych dostawców recykling tworzyw sztucznych wymaga jedynie 15% ilości energii potrzebnej do produkcji tworzyw sztucznych z pali kopalnych. Metoda mechanicznego recyklingu ma jednak bardzo precyzyjnie określone wymagania dla materiałów opakowaniowych aby mogły one zostać poddane recyklingowi tą metodą. Kolejnym wyzwaniem dla recyklingu tworzy sztucznych jest ich szeroka różnorodność.

Granulates

Wymagania dotyczące recyklingu

 

  • Dalsze wykorzystanie przezroczystych i niezadrukowanych materiałów jest łatwiejsze niż folii kolorowych i zadrukowanych. Pomimo stałego rozwoju technologii, obecnie dostępne technologie mają problemy z rozpoznaniem czarnych materiałów opakowaniowych, dlatego zalecane jest ponowne rozważenie koloru opakowania, jeśli jest czarny.
  • Najlepszą opcją, pod kątem recyklingu, jest produkowanie opakowań z jednego rodzaju materiału. Jeżeli produkt wymaga wykorzystania kombinacji materiałów, np. tworzywa sztucznego z papierem, opakowania te muszą być łatwe do oddzielenie przez konsumentów w gospodarstwach domowych.
  • Opakowania powinny być wykonane z jednego rodzaju tworzywa sztucznego.
  • W przypadku gdy kombinacja tworzyw sztucznych jest wymagana ze względu na wymagania barierowości lub funkcjonalność opakowania, połączenie musi zostać staranie przemyślne, bazując na solidnej wiedzy dotyczącej recyklingu tworzyw sztucznych.

Innym sposobem odzysku tworzyw sztucznych jest recykling chemiczny, w którym zebrane odpady są przetwarzane do postaci monomeru, pozwala to na recykling opakowań, które obecnie stanowią wyzwanie lub są niemożliwe do recyklingu. Ta metoda jest wciąż rozwijana i znajduje się w fazie pilotażowej, dając duże nadzieje dla branży tworzyw sztucznych.

RECYKLING I GOSPODARKA O OBIEGU ZAMKNIĘTYM

Recykling i obieg zamkniętych tworzyw sztucznych są koniecznością przy przechodzeniu na gospodarkę o obiegu zamkniętym i bardziej ekologiczne społeczeństwa. Recykling zmniejsza negatywne oddziaływanie na środowisko naturalne, a także zapotrzebowanie na pierwotne surowce. Według analizy cyklu życia produktów z tworzyw sztucznych, wykonanej przez Fińskie Centrum Badań Technicznych VTT o wiele korzystniejsze dla środowiska naturalnego jest odzyskiwanie odpadów z tworzyw sztucznych niż ich spalanie na cele energetyczne.

 

Amerplast jest jednym z liderów wykorzystania surowców wtórnych w produkcji torebek na zakupy i opakowań niespożywczych. Wykorzystanie surowców wtórnych i rozwiązań w zakresie opakowań o obiegu zamkniętym jest częścią programu Amerplast AmerGreen.

AmerGreen

SKONTAKTUJ SIE Z NAMI

 

Contact form
Czy chcesz zrobić karierę? Odwiedź naszą Sekcję kariery.
reCAPTCHA

© 2020 Amerplast